در برههي كنوني رژيم جمهوري اسلامي ايران، از طرف نيروهاي مداخلهگر و بهويژه دولتهاي اروپا و آمريكا با موج گستردهاي از تحريمها و محاصرههاي اقتصاديـ سياسي روبهرو گشته و هر روز بيش از پيش در عرصهي جهاني با انزوايي مضاعف مواجه ميشود. بدون شك سياستها و عملكردهاي جمهوري اسلامي ايران و برنامههاي در پيش گرفته شده از جانب دولت مزبور، بر عمق اين مسائل افزوده و اين امر كشور ايران را
در لابه لاي صفحات فراموشي تاريخ سرزمين ميزوپوتاميا روزنه اي به سوي روشنايي علارغم همه ي قتل عام، كشتار و تالان هاي خونخواران تمدن هزار ساله، هميشه و هميشه گشوده بود؛چرا كه فرزندان اين سرزمنين از نياكانشان درس مقاومت را به خوبي فرا گرفته بودند. در اين گهواره دو الگوي بارز همواره نگاهدار ميراث خود بودند، يكي از اينها الگوي مادر – زن بود....
قتلعام خلق كورد در روستاي ربوسكي شرناخ توسط تركيهي فاشيست، تمام كوردستان را به نارضايتي و واكنش دموكراتيك واداشت. واقعيت اين است كه مبارزات جنبش آزاديخواهي خلق كورد بستر اتحاد مليـ دموكراتيك خلق كورد را فراهم آورده است. حساسيت و مسئوليتپذيري خلقمان در قبال رويدادهايي كه در هر بخش كوردستان روي ميدهند، گواهي بر اين مسئله است. اعتراضات سرتاسري خلقمان نشان داد كه كورد ديگر داراي يك سياست اجتماعي يكپارچه و ملي است. هيچ نوع سياست سركوبگرانهاي نيز نميتواند ما را از وظايفمان در قبال همتباران خود در بخشهاي ديگر كوردستان، دور سازد